ИҖТИМАГЫЙ-СӘЯСИ ГОМУМТАТАР ГАЗЕТАСЫ

/№ 69, 19.05.2018/

Үзем җырлап бирәм


Бакчага килү белән мин аш-су, чәй әзерләү өчен чишмә суына китәм. Чишмәгә барып җитү өчен байтак кына аллеялар аша узарга кирәк. Ял көннәрендә, гадәт­тәгечә, күпчелек йортлардан, бакчалардан  җыр-музы­ка тавышлары яңгы­рый башлый. Тыңлап узам, берәү­ләр бакчасыннан яң­гыраган музыка Идел ярларына ка­дәр ишетелеп торадыр, мө­гаен. Ә менә аның янәшәсен­дәге йорттан ише­телгән җырны һич кенә дә аңлый алмыйм.

 

Әче генә тавышлы бер хатын-кыз чит телдә җырлый. Зур гына бакчаның бер почмагыннан яңгырап торган музыкада бары тик барабаннар гына дөпелди.
 

 

Бара торгач, ачык тәрә­зә төбенә куелган транзис­тордан таныш бер тавышны танып алам. Киркоров икән. Матур җырлый, сүзлә­рен дә ап-ачык әйтә.Әнә бу бакчадан Григорий Лепс тавышы ишетелә. Шәп җырлый! София Ротаруның җыр­лавы да күңелләргә хуш килә...

 
Чишмә суы алып, аллеялар буйлап үз бакчама кайтканда да мин юлымда әллә нихәтле җыр-музыка тавышларын ишеттем. Ниһаять, менә үз бакчама да килеп җиттем. Ни кү­рим, бакчам капкасы янында таныш кордашым мине көтеп басып тора. Кулында күз явыңны алырдай өр-яңа транзистор. Куллар биреп күрешкәннән соң, мин сүз­не озакка сузмый гына, нәрсәгә­дер бик сусаган кеше сыман, әйдә, кабызып җибәр әле, кордаш, шушы тран­зисто­рың­ны, дим. Ул исә:


– Син бит үзең   дә яхшы  гына җырлый идең, су­зып җибәр әле, – дип шаярта.
Мин дә югалып калмадым, яшь вакытта күп тапкырлар җырланган таныш бер җырны көйләп җибәр­дем:


Җырла-җырла, дип әйтәсез,
Сезгә нинди җыр кирәк...


Рәхәтләнеп көлештек тә, бакчам түренә уздык. Озак та үтмәде, мин алып кайткан чишмә суыннан тәмле чәй дә өлгерде, кордашым, ап-ак бер клавишага басып, транзисторын да кабызып җибәрде. Зәйнәп җырлый. Өздерә генә бит!


Туган якка кайттым әле менә,
Сагындырган читтә гел йөреп.
Хатирәләр уяу, һәр тыкрыктан
Балачагым чыга йөгереп.


Рәхәт булып китте – үзебезчә! Бакчамның яме дә күпкә артты кебек.


– Юкка гына  күтәреп килмәгәнмен икән бу бү­ләк-транзисторымны, – дип кордашым да чак кына масаеп куйгандай итте. – Белеп торам бит мин бакчагызда үз җырларыбызны ишетергә моң-зар булып ятуыгызны, – дип тә өстә­де.


– Рәхмәт, кордаш! Чыннан да, бер бәйрәм ясадың бит әле син. Инде әйт, сиңа нинди җыр кирәк, үзем җырлап бирәм! – дип гай­рәтләндем мин дә.

(“Ватаным Татарстан”,   /№ 63, 08.05.2018/)


Бу язманы шәхси сәхифәгезгә дә урнаштырыгыз:


Язмага фикерегезне өстәгез

Фикерләр: 0

Архив

Котлыйбыз!