Марат Кәбиров
-
Җәмгыять
«Иҗатчының тормышы Тукай премиясе алганнан соң да дәвам итә алуын исбатла әле, Лилия!»
Соңгы арада мин авылда яшим. Крестьян тормышы белән иҗат арасында салулап йөрим дә, берәр эшкә кереп китсәм, баш-аягым белән чумам һәм яңалыкларны соңлап кына ишетәм.
-
Марат Кәбиров
Хайван
– Хайван! – дип кычкыра күрше хатыны ачык тәрәзә аша... Ирен сүгә инде...
-
Язмыш
Килен (Бер хатын авызыннан)
Беренче күргәндә ул шулкадәр саф, самими, шулкадәр матур булып, үземнең яшьлегем сыман тоелган иде. Өстәвенә ир дә: «Карале, гел син инде», – дип елмая. Шулай булгач, ничек яратмыйсың да ничек якты йөз күрсәтмисең инде?! Үз балаң ияртеп алып кайткан бит. Карале, ничек ягымлы елмаеп тора. Бигрәк пар килгәннәр, чукынчыклар. Бәхетләре генә булсын инде.
-
Марат Кәбиров
Эш шикелле тоела
Совет властеның койрыгын күреп калган минем сыманрак кешеләр булса, хәтерли торгандыр инде. Авыл кешесенең көне ничегрәк башлана иде…
-
Җәмгыять
«Җырлап йөргән булалар инде...»
Соңгы вакытта бер тренд шикеллерәк нәрсә барлыкка килде. Татар эстрадасы турында сүз чыктымы, җыр текстларының начарлыгыннан зарланалар. Сүзләре бернәрсә түгел, шуны җырлап йөргән булалар инде, диләр. Мин дә шулай уйлыйм.
-
Марат Кәбиров
Кимчелекләр
Үз-үзеңне җиңәргә кирәк, дип әйтәләр. Бу бик матур сүз һәм шуңа да дөрес кебек яңгырый. Достоевский ахмак булмаган ул, матурлык – коточкыч көч. Матурлык һәрвакыт хаклы кебек яңгырый. Әгәр матур итеп төреп бирсәң, теләсә нинди ялган, теләсә нинди ахмаклык хакыйкатьнең үзе булып тоела.
-
Марат Кәбиров
Халык ярата дип
Мин башта шуны сөйлим әле... Менә ул абыйны авылда барысы да ярата. Кемнәрдер сантый дип уйлый, кемнәрдер батырга исәпли. Тик яраталар. Ә ул бернигә дә карамыйча, үз җаена гына яши бирә. Сул кулы белән кипкесен төзәтеп куя да сул кулын күрешергә суза. «Сәлам, бырат!» – ди. Күрешәсең. Аның уң кулы юк...
-
Марат Кәбиров
Син кайда?
Җомга көннең «бөке»ләре ул тәмугның шәһәр өстенә төшкән күләгәсе шикелле. Җәйге эссе көннәрдә – бигрәк тә.
-
Марат Кәбиров
Уңышсызлык
Бу заманда бөтен кешенең дә уңышлы булып күренәсе килә.
-
Марат Кәбиров
Бала караучы
Адәм баласының сәер яклары күп инде. Әнә шуларның берсе турында сөйләмәкче булам. Бер карасаң, әллә нәрсәсе дә юк кебек, гади генә бер күренеш. Бер-берсен һәм балаларын яратып, тормышларын алга җибәрергә тырышып яшәүче уңган гаилә турында ул.
-
Җәмгыять
Карлар ява…
Дөньяда кардан да матуррак, аннан да файдалырак нәрсә юк.
-
Марат Кәбиров
Беркатлылык
Дөньяда ихлас кешеләр күп. Алар белән рәхәт: аралашканда, бөтен җанын ачып салган кебек тәэсир кала. Үзең дә ачыласың, эчеңне пошырып торган кичерешләрең белән уртаклашасың. Җиңел булып кала. Ихласлык һәрвакыт әйбәт.
-
Марат Кәбиров
Әйбәтлек
Җинаятьчегә әйләнергә яки төрмәгә утырырга беркайчан да соң түгел. Бу синең әйбәтлегеңә дә, җинаять кылмавыңа да карамый. Кем әйтмешли, статьясы табыла инде.
-
Марат Кәбиров
Эшләми
Доктор кәгазьләргә күмелеп утыра иде. Нәрсәдер яза. «Илһам килгән бугай», – дип уйлады Гали һәм сулыш алырга да куркып, ишек төбендә торуын белде. Ә доктор яза да яза. «Берәр нәшрият белән килешү төзегәндер, – дип уйлады Гали, – китап язадыр...»
-
Марат Кәбиров
И адәм балалары...
Кайчагында мин үземне чит планета кешесе сыман тоям. Җирдә яшәгән бу кавемнең минем нәселемдә дәхеле дә юктыр сыман була.